jueves, 2 de junio de 2011

MAÑÁ NON SERÁ OUTRO DÍA

Devecía polos solpores e algunhas noites sentábase a contar estrelas. Errático, fugaz, incomprendido, espantaba as sombras que o querían afogar nun vaso de auga. Gustaba dos espellos, os reloxos de area, os labirintos, as mitoloxías nórdicas.
Bebía para non esquecer, berraba para non sentirse tan só.
Experimentou o sabor do desterro e o fracaso. Experto no arte da negociación xamais conseguiu chegar a un acordo. Bo coñecedor dos camiños desconfiaba dos atallos. Era inofensivamente perigoso.
Escribiron sobre el e nunca o soubo: un día antes quedárase sen coartadas para malvivir.