sábado, 4 de marzo de 2017

Rosalía

Dende aquí vexo un camiño 


Dende aquí vexo un camiño
que non sei adónde vai;
polo mismo que n'o sei,
quixera o poder andar.
Istreitiño sarpentea
antre prados e nabals,
i anda ó feito, aquí escondido,
relumbrando máis alá.
Mais sempre, sempre tentándome
co seu lindo crarear,
que eu penso, non sei por qué,
nas vilas que correrá,
nos carballos que o sombrean,
nas fontes que o regarán.
Camiño, camiño branco,
non sei para dónde vas;
mais cada vez que te vexo,
quixera poderte andar.
Xa collas para Santiago,
xa collas para o Portal,
xa en San Andrés te deteñas,
xa chegues a San Cidrán,
xa, en fin, te perdas... ¿quén sabe 
en dónde?, ¡qué máis me dá!
Que ojallá en ti me perdera
pra nunca máis me atopar...
Mais ti vas indo, vas indo,
sempre para donde vas,
i eu quedo encravada en onde
arraigo ten o meu mal.
Nin fuxo, non, que anque fuxa
dun lugar a outro lugar,
de min mesma, naide, naide,
naide me libertará.

Como non lembrar aquí nesta cova a insigne Rosalía!!

domingo, 26 de febrero de 2017

Lo bueno si breve...


"Escribo y publico poco por el bien de la literatura".

Augusto Monterroso

jueves, 5 de enero de 2017

Sobrevivir ó 2017



Sobreviviremos a este 2017 a pesar da inxesta desmesurada de doces, turrón e outras larpeiradas, a pesar de Trump e King Jong-un, dos bronquios e o tecno-pop, das ausencias que non se esquecen, do ardor de estómago e a xeada, dos chivatos e o IPhone 7, do Gayoso, María Jesús y su acordeón y sus inefables pajaritos, das hipotecas con cláusula suelo, de Bárcenas, Blesa, Rato e María Patiño, da lei da selva e os bicos de Xudas, do caruncho e a nitroglicerina, do euribor e as marchas militares, dos ceros  a esquerda, da letra pequerrecha dos contratos.

Sobreviviremos

lunes, 2 de enero de 2017

Un desexo para o 2017



A idea é boa e a imaxe atopeina fuchicando polo feisbu na páxina de Isabelle Kerdudo.

domingo, 1 de enero de 2017

1 de xaneiro




"El primero de enero, tararí,
será tan gris como un jueves cualquiera,
sin Drácula escalando el Pirulí
ni marcianos cruzando la frontera."

                                      Joaquín Sabina

martes, 4 de octubre de 2016

Naufraxio

Como un Titanic buscando ó seu iceberg así te busco eu, porque o meu último naufraxio quero que sexa nos teus brazos.

martes, 13 de septiembre de 2016

Políticos e cueiros

Como andamos en época de eleccións (ben, levamos así todo o ano) non está de máis lembrar aquí una frase de Bernard Shaw, ese lúcido escritor irlandés.


domingo, 3 de julio de 2016

Izan o da saca: Xavier Quiroga


Veño de mercar o último traballo de Xavier Quiroga na Feira do Libro de Vigo. Con Xavier coíncidín no IES Rio Cabe de Monforte, en COU creo;  xa daquela apuntaba maneiras. Se ledes o título ao revés entendederes mellor de que vai a cousa.

martes, 17 de mayo de 2016

Lembrando a Manuel María


Neste Día das Letras Galegas adicado a Manuel María eu tamén quero contribuír cun humilde sonetíño. Os mais coñecedores da súa obra decataranse de que usei algún título dos seus libros para encher os versos. Tamén iso forma parte da homenaxe.

LEMBRANDO A MANUEL MARIA
Se digo Manuel, digo liberdade,
home da Terra Chá, bandeira e norte,
Saleta, mestre, Xistral en Monforte
coa man tendida sempre a irmandade.

Se digo María, lembro ao poeta,
muiñeiro de brétemas, mes de advento,
cancións do lusco ao fusco co alento
de quen foi para nós camiño e meta.

Cecais hai unha luz na noite escura,
luz que nos leva na túa procura
pois a loita segue, Manuel María.

Dános a forza, líbranos do pranto,
nesta Galicia que quixeches tanto
dános o poema teu de cada día.

sábado, 7 de mayo de 2016

Devastación


"Todo pende de que un día
en vez de neste campo de papoulas,
a alma da bolboreta se pouse
nunha inmensa chaira de cardos mortos."

Xavier Seoane, do libro "Do ventre da cóbrega"

jueves, 5 de mayo de 2016

Tempo de dúbidas


"Ni me creo en posesión de la verdad, ni me supongo sabio, pero me llena de orgullo el saberme inmerso, de hoz y coz, en la duda, que no es mal sino muy honesto camino".

Camilo José Cela


domingo, 20 de marzo de 2016

Masculino singular de Carlos Negro


                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        Di a contraportada que Masculino singular de Carlos Negro "é un corte de sangue no medio do afeitado... Tamén é un diario íntimo que reclama tenrura nunha revolución de magnolias, pero sen pólvora, porque xa non precisamos himnos de batalla nin falos erectos nas portas dos aseos.
Masculino singular é un código aberto aínda inconcluso, que se constrúe máis alá do propio texto, naqueles espazos sociais onde algúns homes aprenden unha lingua sen sufixos de exterminio."

Concordo.

martes, 9 de febrero de 2016

Cousas da lei


Billy O Neno (Kris Kristofferson), na película do ano 73 de Sam Peckimpah, dicía que “ a lei é unha cousa curiosa”. Non lle faltaba razón.
En Madrid, dous titiriteiros que representaban unha obra, aceptémolo,  de dubidoso gusto e na que saía un cartel no que se podía ler GORA ALKA ETA, foron metidos no cárcere inmediatamente por enaltecemento do terrorismo.
En Barcelona, se cadra xa outro país, un profesor acusado de abusos sexuais a menores durante 30 anos foi posto en liberdade provisional polo xuíz, a pesares de que o detido recoñeceu e asumiu os feitos.
A min que alguén mo explique porque eu non o entendo.
Si Billy, no 2016 a lei segue sendo unha cousa ben curiosa.