lunes, 9 de enero de 2023

Tempo de relecturas


 "Muchos años después, frente al pelotón de fusilamiento, el coronel Aureliano Buendía había de recordar aquella tarde remota en que su padre lo llevó a conocer el hielo. Macondo era entonces una aldea de veinte casas de barro y cañabrava construidas a la orilla de un río de aguas diáfanas que se precipitaban por un lecho de piedras pulidas, blancas y enormes como huevos prehistóricos".

martes, 6 de diciembre de 2022

Galiza, este país

 


Segundo Carlos G. Reigosa escribe na súa novela “Crime en Compostela”, Galiza é un país que se move nese territorio indefinido entre o terceiro mundo e o quinto carallo.

Xa van bastantes anos disto pero a frase segue a ter plena vixencia.

miércoles, 30 de noviembre de 2022

Patria e cine

 


“A patria é o último refuxio dos covardes”. Isto di  Kirk Douglas en “Sendeiros de gloria”.

A frase é memorable aínda que non é mérito do guionista; a súa orixe hai que buscala no eminente Samuel Johnson (1709-1784) quen escribiu: “O patriotismo é o último refuxio dos canallas”.

jueves, 10 de noviembre de 2022

rachar os poemas

 

cando esta violencia que nos agrilloa

teña catorce nós que poñan freo ó recordo

a ese recordo que tangue as palabras

coma un motor de combustión interna

coma un estoxo onde encaixar as pezas para saír a flote

actualizar o software e o teorema dos temporais incertos

 

cando ó chegar á encrucillada non se poida apagar un berro

e os noctámbulos anden á toa porque perderon

o derradeiro autobús a terra firme

 

cando un tiro a queimarroupa estrague a conversa

en calquera esquina para máis tarde

na soidade do teléfono

atopar tremores agachados á beira das pestanas

razóns para vestirse de negro

e  saber que os raposos e as gaivotas

tamén teñen tristura na ollada

 

cando a longa barra dun bar nos amose

que un borracho pode abafar nun pedestal

mentres unha rúa sen fin o leva ata a súa infancia

a súa infancia que ten algo de fronteira

e algo de paraíso perdido e algo máis

 

cando fiquen caladas tódalas radios

cando se rebelen os reloxos

cando os puntos cardinais desaparezan

non terá sentido seguir escribindo

e racharei en mil anacos estes poemas


                                               Do libro "Nas esquinas do frío"

sábado, 24 de septiembre de 2022

tan distintos

 

coñecéronse en tempos difíciles

fuxindo das esquinas do frío

 

nada tiñan en común

teoricamente non había porvir

naqueles paseos collidos da man polo parque

naqueles bicos

con sabor a menta e inocencia

 

soaban  Los Secretos

na radiocasete do coche

mentres descubrían territorios prohibidos

 

el era

poñamos por caso

dun barrio chic da capital do reino

e ela

un supoñer

                 dalgunha aldea perdida de Ourense

 

demasiada terra de ninguén

entre os dous

as diferenzas de clase

e ideolóxicas eran unha eiva

 

os augurios non vaticinaban nada bo

a vella pitonisa díxolles

que non daba un peso por eles

na bóla de cristal tan só medraban tormentas

 

eran tan distintos que o futuro

pintaba negro coma tobeira de lobos

eran tan inxenuos que

contra todo prognóstico

pensaron que podía funcionar

 

pasaron os anos e seguen xuntos

son moderadamente felices


                   Do libro "Nas esquinas do frío"

      

martes, 23 de agosto de 2022

tempo de resistir

 

algún día xa non teremos aliados

haberá lanternas que nos busquen acotío

e listas negras e pisadas metálicas

e microchips que coñezan de memoria

os nosos antecedentes penais

o grao de alcohol que levamos nas veas

e os libros non recomendables que temos lido

 

haberá un día en que non sexamos

donos do tempo  

todo estará baixo control

con números de serie

e barras de identificación

dúas e dúas xa non poderán ser cinco

e tentarán roubarnos o futuro

programándoo nun ordenador

 

ese día teremos que buscar a palabra

no mar aberto onde os pendrives

se enferruxen de marusía

onde se amotinen os temoneiros

toleen os compases e se derretan as fragatas

co contacto da pel dunha serea

 

nese día nunha illa

que non figure nos mapas

algún lugar quedará

onde amar e entregarse

aínda non sexa unha ciencia exacta


                             Do libro "Nas esquinas do frío"

jueves, 7 de julio de 2022

cartas marcadas


ti sabes que esta noite

non se fixo para perdela

que hai momentos máxicos

que se non os aproveitas

se escorren como area entre os dedos

e xamais os volves atopar

 

tamén sabes que cando o sol

rache as tebras

e comece un novo día

todo se verá doutra forma

ti xa non serás tan fermosa

nin eu tan simpático

as rúas poeirentas non serán

autoestradas cara ó sétimo ceo

esta desordenada habitación

nada terá que ver co paraíso

e os periódicos do quiosqueiro madrugador

seguirán ulindo a pólvora e sobresaltos

falando da traxedia das pateras

da crise económica

de políticos corruptos

e mortes por malos tratos

 

ti sabes que non podemos empeñar o futuro

cun amor a fondo perdido

de dúas persoas que vimos de volta

dun camiño que leva a ningures

precisamente agora

que é tan caro o pago

da hipoteca dos sentimentos

tamén sabes que esta non é a nosa partida

que podemos gañar algunhas mans

pero non tería moito mérito porque

á fin e ó cabo os dous xogamos

( e sabémolo) coas cartas marcadas


                                Do libro "Nas esquinas do frío"

lunes, 30 de mayo de 2022

cos ollos pechados

 

estamos na selva escoitando disparos

os tigres corren coma soldadiños de chumbo

as sombras van detrás dos ausentes

e os profetas murmuran consignas secretas

dende o fondo das murallas

 

algunha vez houbo un mañá

esperando por nós

foi antes de que os coitelos

violentasen a voz e o alento

antes de que as colas do Inem

se fixesen eternas

moito antes de que cortasen de raíz

os latexos deste pobo

e  puxesen un prezo en cada bágoa

 

é difícil vivir cos ollos pechados


                                 Do libro "Nas esquinas do frío"

jueves, 12 de mayo de 2022

teoría do caos


o descapotable de James Dean

está a piques de esnafrarse

na Interestatal 80 contra a nave Enterprise

na que Han Solo e Chewbacca 

xogan despreocupados ó mus

mentres na zona de carga

o Capitán Trueno lle está a dar

unha marimba a Sigrid

porque a pillou fozando

na entreperna do tenente Colombo

 

o doutor Hannibal Lecter

olla a escena

e sorrí despreocupado

mentres come un churrasco

pouco feito nun mesón

de  Castro Caldelas


                         Do libro "Nas esquinas do frío"

                        A imaxe é un debuxo  de Roberto Riolo, titulado "Caos"

jueves, 21 de abril de 2022

fuxir é inútil


 

un día descubriu

o verdadeiro rostro desta cidade

desde entón non deixou de fuxir dela

 

esforzo inútil

“non atoparás outras terras

nin outros mares

a cidade irá contigo a onde vaias”

escribiu Cavafis 


Do libro "Nas esquinas do frío"

Foto de Constantinos Cavafis

                                               

 

martes, 12 de abril de 2022

tren de paso

 

 


o tren

fura a paisaxe

a velocidade constante

 

en sentido contrario

os recordos do pasaxeiro

tamén van furando no tempo

buscando esa primeira estación

na que sacou un billete de ida

sen destino fixado

                             Do Libro "Nas esquinas do frío"

viernes, 25 de marzo de 2022

homo erectus

 


  

despois de ducharse e afeitarse

after shave revitalizante

e almorzo con cereais

saíu a rúa

 

con forza

con carraxe

con fatídica determinación

pisou o asfalto

coa seguridade de que aí

nunca máis volvería medrar a herba


                                           Do libro "Nas esquinas do frío"

martes, 15 de marzo de 2022

Poemas de Manuel Rivas

 



CULTURA

A esa hora,

naquela taberna,

tódolos vellos parecían Samuel Beckett.



AMIGOS

Él era forte e feble coma un marine.

Ela, fráxil e invencible,

coma unha guerrilleira do Vietcong.



PUTA

Tíñalle moita veneración

á Virxe do Carmen,

patrona do mar.

Os seus mellores clientes foran sempre

mariñeiros e cregos.



PROGRESO

O home loiro puxo o walkman

e non escoitou a babyalarm.

O neno choraba

porque soñou cun monstro

dos de toda a vida.


Do libro "NINGÚN CISNE", de Manuel Rivas




A

lunes, 21 de febrero de 2022

especulando no mercado

  


cando era mozo

por cobiza e afán de aventura

decidiu venderlle

a súa alma ó Demo

 

anos despois   desacougado

coa señardade

petándolle por dentro

e aproveitando as rebaixas do Nadal

mercoulle a súa alma a Deus

 

agora empeza a decatarse

de que neste tipo de transaccións

el é o único perdedor


                      Do libro "Nas esquinas do frío"

lunes, 7 de febrero de 2022

Estremas


 "Sempre houve estremas

mas antes os pastores nâo davam

descargas elétricas".


Charo Lopes,
do libro "De como acontece o fim do mundo".

sábado, 29 de enero de 2022

a carón do perigo

 

vivo a carón dun mar oxidado

as ondas nos días de temporal

lamben con sal as vellas feridas

desta cidade habitada por náufragos

que saen á procura dun licor escuro

entre os círculos da noite

 

unha toponimia do abandono bate nela

un tremor no pulso que nos avisa

da fatiga dos materiais

e delata que non hai abrigo

nin redes xeodésicas

para soportar tanto inverno

e que o sangue non é suficiente

para protexer un corazón

que camiña

inexorablemente

cara ó infarto


                                  Do libro "Nas esquinas do frío"

sábado, 22 de enero de 2022

Lepiotas fóra de tempada

 


Con isto de cambio climático as pobres lepiotas xa non saben cando teñen que saír.

miércoles, 12 de enero de 2022

corpo a corpo

 


loitaron desde sempre

desde dentro

en campo aberto

e corpo a corpo

 

avanzaron e recuaron

pelexando por cada

centímetro cadrado de pel

ninguén deu o seu brazo a torcer

 

non se decataron de que hai guerras

que só gañan os desertores


                                      Do libro "Nas esquinas do frío"

                                      Imaxen: "Duelo a garrotazos", cuadro de Goya

sábado, 1 de enero de 2022

2022

                            



 

miércoles, 29 de diciembre de 2021

cartafol de reclamacións

 

reclamo as débedas da vida

o dereito a cobrar (xuros incluídos)

por cada cita anulada

por cada sábado lamacento e encorado

que se consumiu nun tedio de pretérito imperfecto

 

esixo que se me remunere

(tendo en conta atrasos e trienios)

polos invernos que non xeou

polos aniversarios esquecidos

polos espertadores que non soaron

ou soaron tarde e mal

ou fuxiron co seu enigma ó lombo

ó outro lado do almanaque

 

preciso eses cartos

para sacar o billete

que me leve fóra do labirinto

desta vida agromada a contra pé


                                   Do libro "Nas esquinas do frío"