jueves, 1 de junio de 2017

O Rock da arrinca do esterco

Carro cargado con esterco. Foto de Antonio Rodríguez Díaz, de Torbeo

Vou ir poñendo aquí as letras dunhas cancións da miña autoría que forman parte do Cancioneiro Labrego de Sober  e que  o grupo musical Os Parentes teñen a ben cantar nas súas actuacións.

Empezo con “O rock da arrinca do esterco”, unha lembranza a esta faceta agrícola, tan traballosa ela.

O ROCK DA ARRINCA DO ESTERCO

Arrincando no esterco
alá polo abril,
unha corte escura
e luz de candil.
O teito era baixo,
o carro era vello;
non me remexía
naquel cortello.
Fora ía frío
e tamén chovía
na arrinca do esterco
da tía María.

Arrincando no esterco
un día de verán,
ás tres da tarde
e o sol a quentar.
Eu súa que súa,
ai, que diaño!
Xa non podía
nin co picaño.
Me cago no mundo!
Me cago na tos!
A arrinca do esterco
en Gundivós.

Rock, rock, rock.
Rock, rock, rock.
Rock da arrinca do esterco,
Rock do labrador.

Arrincando no esterco,
mediados de novembro,
no curral do cura
e ben que me lembro.
Estrume de ovella,
enxoito e desfeito;
carro con canizas
e premendo a eito.
Barullo no sobrado,
fun ver que pasaba,
e alí estaba o crego
enriba da criada.

Arrincando no esterco
no mes de xaneiro,
carambelo, xeada,
lume no caldeiro.
Eu coa xugada
e na corte o Andrés,
non daban quecido
as mans nin os pés.
Esvarei no chan,
caín de fociños.
O que hai que facer
pra gañar os cartiños!

Rock, rock, rock.
Rock, rock, rock.
Rock da arrinca do esterco,
Rock do labrador.
Bis


Déixovos este vídeo: a imaxe non é boa pero o son pode pasar.

domingo, 21 de mayo de 2017

Exposición na Casa da Cultura de Monforte

A Casa da Cultura  do Concello de Monforte de Lemos acolle unha exposición dedicada a 26 escritores da comarca de Lemos

Un pracer e un orgullo compartir exposición e cartel con persoas da talla literaria de Olga Novo, Xabier Quiroga, Manuel María, Lois Pereiro, Xosé Lois García......

martes, 16 de mayo de 2017

sábado, 4 de marzo de 2017

Rosalía

Dende aquí vexo un camiño 


Dende aquí vexo un camiño
que non sei adónde vai;
polo mismo que n'o sei,
quixera o poder andar.
Istreitiño sarpentea
antre prados e nabals,
i anda ó feito, aquí escondido,
relumbrando máis alá.
Mais sempre, sempre tentándome
co seu lindo crarear,
que eu penso, non sei por qué,
nas vilas que correrá,
nos carballos que o sombrean,
nas fontes que o regarán.
Camiño, camiño branco,
non sei para dónde vas;
mais cada vez que te vexo,
quixera poderte andar.
Xa collas para Santiago,
xa collas para o Portal,
xa en San Andrés te deteñas,
xa chegues a San Cidrán,
xa, en fin, te perdas... ¿quén sabe 
en dónde?, ¡qué máis me dá!
Que ojallá en ti me perdera
pra nunca máis me atopar...
Mais ti vas indo, vas indo,
sempre para donde vas,
i eu quedo encravada en onde
arraigo ten o meu mal.
Nin fuxo, non, que anque fuxa
dun lugar a outro lugar,
de min mesma, naide, naide,
naide me libertará.

Como non lembrar aquí nesta cova a insigne Rosalía!!

domingo, 26 de febrero de 2017

Lo bueno si breve...


"Escribo y publico poco por el bien de la literatura".

Augusto Monterroso

jueves, 5 de enero de 2017

Sobrevivir ó 2017



Sobreviviremos a este 2017 a pesar da inxesta desmesurada de doces, turrón e outras larpeiradas, a pesar de Trump e King Jong-un, dos bronquios e o tecno-pop, das ausencias que non se esquecen, do ardor de estómago e a xeada, dos chivatos e o IPhone 7, do Gayoso, María Jesús y su acordeón y sus inefables pajaritos, das hipotecas con cláusula suelo, de Bárcenas, Blesa, Rato e María Patiño, da lei da selva e os bicos de Xudas, do caruncho e a nitroglicerina, do euribor e as marchas militares, dos ceros  a esquerda, da letra pequerrecha dos contratos.

Sobreviviremos

lunes, 2 de enero de 2017

Un desexo para o 2017



A idea é boa e a imaxe atopeina fuchicando polo feisbu na páxina de Isabelle Kerdudo.

domingo, 1 de enero de 2017

1 de xaneiro




"El primero de enero, tararí,
será tan gris como un jueves cualquiera,
sin Drácula escalando el Pirulí
ni marcianos cruzando la frontera."

                                      Joaquín Sabina

martes, 4 de octubre de 2016

Naufraxio

Como un Titanic buscando ó seu iceberg así te busco eu, porque o meu último naufraxio quero que sexa nos teus brazos.

martes, 13 de septiembre de 2016

Políticos e cueiros

Como andamos en época de eleccións (ben, levamos así todo o ano) non está de máis lembrar aquí una frase de Bernard Shaw, ese lúcido escritor irlandés.


domingo, 3 de julio de 2016

Izan o da saca: Xavier Quiroga


Veño de mercar o último traballo de Xavier Quiroga na Feira do Libro de Vigo. Con Xavier coíncidín no IES Rio Cabe de Monforte, en COU creo;  xa daquela apuntaba maneiras. Se ledes o título ao revés entendederes mellor de que vai a cousa.

martes, 17 de mayo de 2016

Lembrando a Manuel María


Neste Día das Letras Galegas adicado a Manuel María eu tamén quero contribuír cun humilde sonetíño. Os mais coñecedores da súa obra decataranse de que usei algún título dos seus libros para encher os versos. Tamén iso forma parte da homenaxe.

LEMBRANDO A MANUEL MARIA
Se digo Manuel, digo liberdade,
home da Terra Chá, bandeira e norte,
Saleta, mestre, Xistral en Monforte
coa man tendida sempre a irmandade.

Se digo María, lembro ao poeta,
muiñeiro de brétemas, mes de advento,
cancións do lusco ao fusco co alento
de quen foi para nós camiño e meta.

Cecais hai unha luz na noite escura,
luz que nos leva na túa procura
pois a loita segue, Manuel María.

Dános a forza, líbranos do pranto,
nesta Galicia que quixeches tanto
dános o poema teu de cada día.

sábado, 7 de mayo de 2016

Devastación


"Todo pende de que un día
en vez de neste campo de papoulas,
a alma da bolboreta se pouse
nunha inmensa chaira de cardos mortos."

Xavier Seoane, do libro "Do ventre da cóbrega"